به نام دادار هور


من آنم که در پای خوکان مریزم
مرین گوهرین در لفظ دری را
(ناصر خسرو قبادیانی سخنور پارسی)
سالهاست که دانشمندان و فرزانگان فرهنگ و زبان در تلاشند که زبان
پارسی را از واژگان بیگانه پاک سازی کنند.
با لشکرکشی تازیان(اعراب) به ایرانزمین و پس از آن با آمدن مغول و مردم
دیگر کشورها زبان پارسی چندین بار در راستای نابودی قرار گرفت.
تازیان که نفرت دیرینه با این کشور داشنتدو دارند و خواهند داشت!!!!
با آمدن خود به فرهنگ این مرزو بوم زیانهای بسیار وارد نمودند .
چه بسا که اگر این مردمان بدین مرزو بوم نرسیده بودند زبان ما اکنون زبان
نخستین جهان بود.
میدانید چرا چون:
۱-زبان پارسی تنها زبانی است که در آن در بین مرد و زن هیچ تفاوتی نیست و این برخوایته از فرهنگ پرغرور ایرانزمین است (همانند اینکه شما در زبان پارسی هم برای مردها و هم برای بانوان از نهاد جدای (او) استفاده می شود.
۲- زبان پارسی تنها زبانی است که در آن واژه های مهر و نیکی وجود دارد.
۳ - زبان پارسی زبانی است که سخنوران و فرزانگان بزرگی همچوان رودکی و فردوسی با سبک پرشکوه خراسانی(سبک پارسی قبل از اسلام)
آن را پرورانده اند و بر واژگان آن افزوده اند.
۴-زبان ما تنها زبانی است که از هر واژه به طور میانگین دو یا سه جایگزین دارد.
۵- زبان ما تنها زبانی است که با وجود اینکه اکنون واژه های بیگانه در آن فراوان است ولی با گذشت هزاران سال هنوز واژه های کهن پارسی باقیست و برای تمام واژه های بیگانه به عنوان جایگزین میتواند باشد.
تا میتوانیم ار به کار بردن واژگان های بیگانه بپرهیزیم
با این کار هم زبان و فرهنگ خود را که در لبه ی پرتگاه نابودی
است یاری خواهیم کرد و هم بر زیبایی سخن خود خواهیم افزود.
پارسی بنویسیم و پارسی سخن گوییم و پارسی بیاندیشیم.
تا گوهر فرهنگ خود را ازچنگال اهرمنان
برهانیم.
هفتم آبان روز کوروش بزرگ فرخنده باد.
پدر میراثت را نجات خواهیم داد.
ای پدر سرزمینت را از اهرمن باز پس می گیریم
و در زیر سایه ی شیروخورشید تو روشنایی ها
را تابناک خواهیم کرد.
ای شاهنشاه بزرگ ایرانزمین
با تو پیمان میبندیم که دوباره شکوه
سرزمینت را بیافرینم.
با تو پیمان میبندیم که دوباره همانند آن
روزهای خوشبختی در برابر آرامگاهت
آیین تو را به پا داریم.
و روزی برسد که دوباره با اطمینان به
تو بگوییم:
ای پدر
آسوده بخواب که ما بیداریم.
۴ آبان ماه روز شهیاد آریامهر فرخنده باد.
به یاد خدمات پرافتخار پادشه خوبان.

در روز ۲۴ شهریور ۱۳۴۴ تمام نمایندگان مجلس
شورای ملی و مجلس سنای شاهنشاهی و شورای
شهر به اتفاق روحانیون حاضر لقب آریامهر را به عنوان
هدیه ای تقدیم کردند.
بیشتر از این را به عهده تاریخ میگذارم تا بنویسد!
درود بر روان آن کسی که پس از ۳۰ سال هنوز
آوازه اش هر روز از زبان مردم شنیده میشود.
که این در جهان بی سابقه است.
تاریخ خواهد نوشت ....
مرگ بر رژیم استبدادی
مرگ بر دیکتاتور
مرگ بر سفیران اهریمن بر روی
زمین.
مرگ بر رژیم سیاه آخوندی.